Category Archives: Fevzi Karakoç

Tekil ve çoğul bağlamda insan nesne ilişkisi

Fevzi Karakoç’un resimlerine süreçsel bir bakış
Kaya ÖZSEZGİN
I
Yaşamda her şey insanın kendisinden kaynaklanıyor, insanla birlikte var oluyor ve gene onunla birlikte, onun bilinçli müdahalesiyle biçimleniyor. Bu gerçeğin böyle bir süreç izlediğini, insan merkezli yaklaşımların varlık ve evren oluşumlarını yönlendirici bir aşamaya geldiği ve bilimsel hipotezlerin yaşama geçirilmeye başladığı dönemlerden bu yana, daha net biçimde [...]

Dizi İfade ve Akılcı Dışavurum

Fevzi Karakoç’un Resimleriyle İlgili Birkaç Düşünce
Marcus Graf
Modern sanatın tarihi; tanımını birbiriyle savaşan iki temel görüş olan mantık ve duygu arasındaki çatışmada bulur; ilkine dayanan sanat anlayışı akılcı, sosyal ve politik olarak angaje bir yaklaşım ilan etmiştir. Bu anlayışla çalışan sanatçılar evrenselciliğe ve akılcılığa inanmışlardır.Sanatçılarının bireyselliğe ve duygusal patlamaya inandıkları karşı hareket ise, usdışı bir [...]

Hüsamettin Koçan sergi yazısı

Karakoç, aslında günlük yaşantıyı resminde şiirsel bir dille anlatarak işe başladı. Sanatındaki tematik değişme, sanatçıyı birlikte yaşadığı insanların yaşamlarına bakmaktan alıp, inceltilmiş hareketin görselleştiği, Balerin ve Atlı figürlerine oradanda geçmişin gözlemine taşımıştır. Karakoç’un resminde değişen, daha önceki işlerinde izleyiciyi öyküye çağıran figürün, bu rolü reddetme durumudur. Artık izleyiciyi resmin iç anlamı ile yüzyüze getirme durumudur. [...]

Dünyanın Görüldüğü Yer

Murathan Mungan
I.
Figürlerin bir araya toplanıp dağıldıkları yer .
Hem bir an, hem bir kavşak. Az sonra herkes yönüne gidecek.
Durup yerleştikleri, farklı ritmlerin ortak bir tempoya
dönüşmek için yumuşayarak birbirine benzediği, hepsinin,
herşeyin yoğunlaşıp derinleştiği bir anda başkalarının
gözlerine açılıyorlar.
Burada [...]

Fevzi Karakoç ve Sanatını İzlerken

Prof. Mustafa Aslıer
Önceki yıllarda resim alanının, asıl biçimlerini oluşturan olay-figürlerin ayrıntılarını ve çevresini oluşturan fırça izleri, son resimlerinde, konu ve figüre bağımlı olmaktan kaçıyorlar gibi. Başka bir deyişle fırça hareket ve izleri daha özgürleşmişler. Bu fırça özgürleşmesinin sonucu olarak, önce büyük figürlerde (insan ve atlar) somutluktan soyuta yönelen bir değişme başlıyor. Figürler neredeyse, soyut [...]